آسمان طبس آن شب، نه از تبارِ ستاره بود و نه از نسلِ مهتاب، بلکه آینهای شد از آتش و خشم، تا تاریخ سقوط نخوت ابرقدرتی را بر صحنۀ بیکران کویر ایران ثبت کند.
عملیات پنجه عقاب(البته بهتر است بگوییم پنجه شیطان) که میبایست نمایشی از هیبت آمریکا باشد، به پردهای خونین از ذلت و ناکامی آنان بدل گشت. شنهای روان و داغ طبس، همچون مارهای خشمگین، به دور پای متجاوزان پیچیدند و آسمان ایران، بالهای فلزی هواگردهای آنان را در هم شکست و بادهای سرد صحرا، زمزمۀ شکست استکبار را به گوش جهانیان رساندند.
آنها آمده بودند تا تاریخ بسازند، اما تاریخ، آنها را ساخت. و بار دیگر به جهانیان فهماند که خاک ایران، هرگز پایگاه جاهطلبیهای استکبار نخواهد بود.
طبس، نه یک نقطه بر نقشه، که نمادی شد از ایستادگی ملتی که در برابر دشمن همچون کوه شد و عملیات دلتافورس، نه یک شکست نظامی، بلکه زخمی عمیق بر پیکرۀ غرور آمریکا شد، زخمی که هرگز التیام نیافت.
یاد و خاطره آن حماسهسازان گمنام و ارواح طیبه شهدای دفاع از این آب و خاک، تا ابد در دل تاریخ این سرزمین زنده خواهد ماند…
پنجم اردیبهشت ماه؛ سالگرد شکست مفتضحانه آمریکا در صحرای طبس گرامی باد.
